نيست ، دانشگاه جعفرى از نظر محتوايى تمامى ويژگيها و مزاياى دانشگاه متداول امروزى را داشت بدون آنكه سازمان و ارگانيزم آن را داشته باشد . گستردگى رشته‌هاى علمى ، تحقيق و پژوهش در بالاترين سطح علمى جامعه ، ابتكار ، خلاقيت و نوآورى ، فزونى تعداد دانشجويان و تربيت افراد متخصص و صاحبنظر در رشته‌هاى مورد نياز جامعه اسلامى و . . . كه از اركان و مقوّمات يك دانشگاه است در دانشگاه بزرگ جعفرى نيز در حدّ بسيار بالا و بى نظيرى وجود داشت . ديگر ويژگيهاى اين دانشگاه عبارت بود از : الف - مركزيت دانشگاه : پيشواى ششم ، مدينه ، « دارالهجره » و مركز حكومت اسلامى توسط رسول خدا ( ص ) را به عنوان مركز فعاليتهاى علمى و فرهنگى خود برگزيد و مسجد پيامبر ( ص ) و نيز « بيت امامت » به عنوان پايگاههاى اصلى تدريس و تعليم و تربيت اين دانشگاه بشمار مىرفتند . ب - تعداد دانشجويان : مورخان و محدثان شيعه و سنّى تعداد راويان از امام صادق و دانشجويان دانشگاه جعفرى را بالغ بر چهار هزار نفر نوشته‌اند « 1 » كه بسيارى از آنان از شخصيتهاى برجسته و فقها و رجال علمى زمان خود بودند و خود ، نحله و مذهب فقهى داشتند ، مانند برخى از رؤساى مذاهب اهل سنّت . ج - بافت مليّتى دانشجويان : راويان و پرورش يافتگان مكتب جعفرى ، از يك شهر و يك قبيله و يك مليّت خاص نبودند ؛ بلكه از شهرهاى دور و نزديك و از ميان قبائل گوناگون و مليتهاى مختلف بودند . سيدالاهل ، نويسنده معاصر مصرى مىنويسد ؛ كوفه ، بصره ، واسط و حجاز از هر قبيله‌اى از قبايل : بنى اسد ، غنّى ، مخارق ، طىّ ، سليم ، غطفان ، غفّار ، ازد ، بنى ضبّه ، قريش ، بويژه بنى حارث بن عبدالمطلب و بنى حسن بن على ، جگرپاره‌هاى خود را به سوى جعفر بن محمّد فرستادند . « 2 » د - گستره آن : گستره دانشگاه جعفرى از دو بعد درخور تأمل و بررسى است .

--> ( 1 ) - ر . ك : الامام الصادق و المذاهب الاربعه ، ج 1 ، ص 67 . ( 2 ) - المجالس السنيّه ، ج 2 ، ص 347 .